Mijn leven, mijn regels
Er was een tijd waarin ik mezelf klein hield. Waarin ik dacht dat zachtheid betekende dat ik minder ruimte mocht innemen. Dat mijn stem te luid was. Mijn energie te veel. Mijn vuur… ongepast. Mijn spiritualiteit lachwekkend.
Mijn verleden heeft daarin een rol gespeeld. Geweld laat sporen na -niet alleen in je lichaam, maar ook in hoe je jezelf ziet, hoe je je verhoudt tot intimiteit, tot veiligheid, tot jezelf. Mijn seksualiteit was lange tijd geen vrije plek. Geen plek van plezier, maar van verwarring, van grenzen die vervaagden.
En toch… ergens onder dat alles zat iets dat bleef branden.
Ik voelde het al vroeg: er zit meer in mij. Ik kan meer. Ik bén meer. Alleen durfde ik er nog niet voor te staan.
Leven vanuit jouw intuïtie
Dus ging ik zoeken. Leren. Mezelf verdiepen in hoe ik andere vrouwen hiermee kon begeleiden, maar eigenlijk vooral in mezelf. Niet omdat het makkelijk was -maar omdat ik niet langer wilde leven op halve kracht. Altijd moe, te zwaar (inmiddels 38 kilo afgevallen), geen energie, seksueel verlangen of levenslust.
Moeder van drie
Ik ben moeder van drie prachtige kinderen. Zorgzaam, betrokken, aanwezig.
Niet perfect, wel echt.
Ik weet hoe het is om te dragen, te geven, te zorgen. Maar ik heb ook geleerd dat mezelf verliezen daarin geen optie meer is.
Vandaag leef ik mijn leven op mijn voorwaarden. Niet omdat het moet, maar omdat het klopt.
Nooit meer onzeker?
Betekent dat dat ik nooit meer onzeker ben? Natuurlijk niet.
Maar ik ren er niet meer voor weg. Ik kijk. Ik voel. Ik ga erdoorheen.
Ik onderzoek waar het vandaan komt, zodat ik het niet onbewust meeneem in mijn relaties, met anderen, maar vooral met mezelf.
Ik heb geleerd om trouw te zijn aan wat ik voel. Mijn intuïtie. Om grenzen te stellen zonder schuldgevoel.
Om liefdevol te blijven, maar niet langer ten koste van mezelf.
Ik ben mooi
Ik heb ook geleerd mezelf mooi te vinden. Niet door te wachten tot iemand anders dat bevestigt, maar door het werk te doen. Door eerlijk te kijken. Door oude pijn aan te gaan in plaats van te verstoppen.
Vandaag kijk ik in de spiegel met trots. Trots op de vrouw die ik ben geworden. Voor mezelf. Voor mijn kinderen. En voor mijn kleinkind.
En ja, ik ben 48.
En ja, ik ben nog steeds een seksueel wezen.
Niet ondanks mijn verleden, maar inclusief alles wat ik heb doorleefd. Ik sta voor mijn lichaam. Ik voel mijn lichaam. Ik geniet van mijn lichaam.
Niet omdat het perfect is.
Maar omdat het van mij is.
Dit is wie ik ben.
Rauw, zacht, krachtig en volledig op mijn eigen voorwaarden.
“En precies dat… Ga ik jou leren!”
Ik help vrouwen hun lichaam volledig te omarmen en sterk in zichzelf te staan. Zo groeien ze intuïtief, bouwen ze zelfvertrouwen op en leven ze vrij en krachtig op hun eigen voorwaarden.
