Rachelle Verhage

Vriendschap is geen toeval. Het is echt iets wat je zaait. En laten we eerlijk zijn: wat je niet zaait, ga je ook niet oogsten. We verlangen allemaal naar die diepe verbinding. Dat merk ik ook aan de vrouwen in mijn praktijk. Naar mensen die ons zien, die ons dragen als het nodig is. Maar

Soms lijkt het alsof je maag een lekke bak is: ik eet, voel me even voldaan, en dan… hoppa, daar is het weer. Trek. Zin. Honger? Of toch iets anders? En dat is precies wat ik ook vaak hoor in mijn praktijk als gedragsgericht voedingstherapeut (en herken van vroeger). Mensen die zeggen: “Ik lijk geen

Je eet “gezond”, je beweegt, je kookt vers … en toch voel je je doodmoe, opgeblazen, prikkelbaar of uit balans. Hoe kan dat? Omdat gezondheid méér is dan een salade en een work-out, lieve vrouw. Je lichaam draait op een totaalpakket: voeding, stress, rust, hormonen, beweging, slaap en vooral: luisteren naar wat je lichaam écht

We mogen onze wijsheid delen!Ik ben niet opgevoed met het idee dat de overgang iets is om tegenop te zien. In Indonesië, waar mijn wortels liggen, wordt deze fase juist omarmd als een natuurlijke overgang naar een nieuw hoofdstuk in ons leven. Een fase die je hebt verdiend. Een periode van meer zelfvertrouwen, diepere zelfkennis

Storytime. Ik was (maanden geleden) met mijn dochter in Rotterdam en we liepen tussen het winkelen door (Zuidplein) richting onze auto (parkeergarage) om alvast wat tassen erin te leggen. In mijn ooghoeken zie ik een man aan komen lopen en alles in me riep: “niet oké!” Ik deed snel de tassen op de achterbank en

First things first Oké, voordat ik deze blog ga schrijven, eerst een aantal zaken die ik uit de weg wil hebben. Nee, ik geloof niet dat mensen in een hokje te diagnostiseren zijn, maar ik was wel erg blij met deze diagnose. Waarom? Omdat het mij een reden gaf (let op: geen excuus) waarom ik

Reizen is voor mij zuurstof, moge dat duidelijk zijn. Of het nu ons avontuur in New York is (waar we een jaar gewoond hebben), mijn allereerste soloreis als mama van drie naar IJsland of met onze driejarige (inmiddels 16 jaar), vijfjarige en tienjarige eiland hoppen’ in Indonesië. Van Canada tot Afrika, Azië en terug. Elke